Hoy GLORIA ESTEFAN

Ik heb op mijn borst getekend
alle dagen dat de tijd
me niet hier liet zijn.

Ik heb een geloof dat rijpt
het gaat met me mee en geneest me
sinds ik jou leerde kennen.

Ik heb een verloren spoor
tussen jouw schaduw en de mijne
wat me niet laat liegen.

Ik ben een munt in de fontein,
jij mijn verlangde wens,
mijn verlangen om weer te leven.

Ik heb een constante morgen
en een aquarel die wacht
om jou in blauw te zien.

Ik heb jouw liefde en jouw geluk,
en een steil pad.
Ik heb de zee aan de andere kant,
jij bent mijn noorden en mijn zuiden.

Refrein:
Vandaag ga ik je weer zien,
ik ga me in jouw kleren wikkelen.
Flonker me in jouw stilte
wanneer je me ziet aankomen.

Vandaag ga ik je weer zien,
ik ga je verdriet opvrolijken.
Laten we een feest geven
zodat deze liefde meer groeit.

Ik heb een zin hangen
tussen mijn mond en mijn kussen
wat me blootstelt voor jou.

Ik heb een strand en een dorp
die me 's nachts vergezellen
wanneer je niet bij me bent.

Ik heb een constante morgen
en een aquarel die wacht
om jou in blauw te zien.

Ik heb jouw liefde en jouw geluk
en een steil pad.
Ik heb de zee aan de andere kant,
jij bent mijn noorden en mijn zuiden.

Refrein