E Lucevan Le Stelle

En de sterren scheen het licht
En de aarde rook zoet
Het hek van de tuin kraakte
En een stap raakte het zand
Zij kwam binnen, geurend
Ze viel in mijn armen

Oh! Zoete kussen, of tedere strelingen
Terwijl ik, trillerig, de mooie vormen onthulde uit de sluiers!
Verlies voor altijd mijn droom van liefde
De tijd is voorbij en ik sterf wanhopig! Ik sterf wanhopig!
En ik heb nooit zo van het leven gehouden! Zo van het leven!