L'homme au coeur blessé
Georges Moustaki
De man met het gebroken hart
Dag na dag, de dagen vergaan,
Laat de leven in de steek.
In de tuin van de man met het gebroken hart,
Is het gras verbrand. Geen bloem te zien.
Op de dode boom kan niets meer groeien.
Alleen de vruchten van zijn pijn.
De vier muren van zijn huis
Bieden enkel afwezigheid,
Waar zijn vrienden zijn gebleven
Met hun lachen en hun liedjes?
Waar zijn vrienden zijn gebleven
Met hun lachen en hun liedjes?
Soms komen tranen de herinnering drenken
Van het verbrande gras van het verleden,
Maar welke zon kan hij verwarmen
De dagen die voorbij zijn of nog komen?
De vier muren van zijn huis
Bieden enkel afwezigheid,
Waar zijn vrienden zijn gebleven
Met hun lachen en hun liedjes?
Waar zijn vrienden zijn gebleven
Met hun lachen en hun liedjes?
Dag na dag, de dagen vergaan,
Laat de leven in de steek.
