Regret
the GazettE
Spijt
Ik merkte dat ik los begon te raken
Had je maar altijd vastgehouden
Wat eruit stroomde en wegvloeide
Was vast dezelfde kleur als jij die dag
Ik verzamelde de woorden die je liet vallen
Hield ze keer op keer bij mijn oren en knikte
Bij de roze neonlichten die de betekenis van het zoeken naar jou verlichtten
Schreeuwde ik, maar uiteindelijk werd het een lach om mijn belachelijke zelf
Ik merkte dat ik los begon te raken
Had je maar altijd vastgehouden
Wat eruit stroomde en wegvloeide
Voelde vast hetzelfde als jij die dag
Ik verzamelde de tranen die je liet vallen
Proberend keer op keer om je vast te houden
De vermoeide rode bloemen op de straat
Hadden veel weg van jouw oorbellen
Draag de ring die veel op die van jou lijkt
Met lippenstift die veel op de jouwe lijkt
Met haar in dezelfde kleur als jij
Zag ik tranen die veel op de jouwe leken
Schreeuwde jouw naam
De rust die mijn vingertoppen raakten is vluchtig
De twee van ons hielden ooit hand in hand
In de natte endroll
Zingt de zwart-wit film niet
De pijn blijft in mijn handen
De vluchtige sensatie van jou was het laatst
De loskomende draad is geknapt
De verzamelde woorden en de slaap
Wat eruit stroomde en wegvloeide
Zal vast veel op jou lijken
Dromen blijven voor altijd dromen
De rust is altijd in de dromen.