Trova-tur

Ik was een zoek-toer in Havana,
filantroop van de vuilnisbakken
en ik bracht de nachten en de dageraad, zwart,
zangend alleen voor buitenlanders.

Het geld waarmee ze me betaalden
paste niet in een portemonnee
omdat ze me, schat, doorzochten,
maar het geld niet konden vinden.

Ik was een tropisch virus,
communistische latinlover
smokkelend met de revolutie
en zijn standpunten.

Een mix van Eusebio Leal
met een minister zonder portefeuille.
Ik citeerde net zo goed Carlos Marx
als Doña Lydia Cabrera.

Ik nam ze mee naar de Malecón
en heel serieus liet ik ze zien
waar Columbus aan land ging
samen met Rodrigo de Triana.

En waar Hemingway liep
op houten straatstenen
en als klap op de vuurpijl zong ik in de majeur
"Guajira Guantanamera".

Ik sprak Portugees
en deed me voor als Braziliaan
maar ik werd betrapt in een hotel
toen ik een Porteño imiteerde.

Ze draaiden me om,
ze zetten me op de lijst
en ze zeiden: als je je wilt verliezen,
word dan weer een toerist.

En God, die de onbewustheid van mijn ziel is,
strafte me voor mijn dwaasheid
en op een dag in oktober, midden in de wind, schat,
trouwde ik met een Cubaanse.