Carta a Santa Claus

Lieve Kerstman, ik schrijf je
want ik heb me dit jaar heel goed gedragen.
Ik ben een heel lief kind
dat de diertjes geen kwaad doet.

Ik eet de saaie hap
van mijn oma met veel geduld,
ik draag haar boodschappentas
en was haar pannen met veel zorg.

Ik ben de steun voor de ouderen
bij moeilijke hellingen,
ik ben de gids voor de blinden
als ze de straat oversteken.

Ik volg mijn moeder in haar geloven
en poets de laarzen van mijn vader.
Ik doe mijn taken met aandacht
en aan het eind van het jaar had ik goede cijfers.

En ik heb zelfs prijzen gewonnen
voor mijn wijsheid,
ik schrijf niet meer op de muren
en ik zorg voor het milieu.

Ik maak geen grapjes over Carlitos
door hem 'vier ogen' te noemen,
ik noem Manolito geen 'tandenknars'
en maak hem niet boos.

Daarom vraag ik je, eerbiedwaardige Kerstman:
vergeet dit kind niet dat zo goed is geweest.
Misschien een elektrische trein, een Nintendo, of wat dan ook.
Of een skateboard, beter nog een fiets.
Dat is de beste manier om te belonen
voor een voorbeeldig kind.

Maar Kerstman, ik begrijp niet
waarom je me een houten vrachtwagen hebt gebracht,
een domino - dat is geen Nintendo -
en vooral die kut trompet.

Ik ga je vertellen wat je doet
als ik je niet eerst verstrik:
die belachelijke speelgoed
stop je maar in je kont.

Ongelooflijke Kerstman, het irriteert me
dat zelfs het jongste kind van mijn buren,
een arrogante klootzak,
met moordzuchtige neigingen,

door de buurt rijdt, hij
met zijn nieuwe fiets, en ik
ik heb zin om hem
met die trompet op zijn hoofd te slaan.

Maar de ouderen moeten oppassen
voor mijn wrede woede
en als ik je rendieren tegenkom,
verdomme, dan gooi ik stenen naar ze.

Daarom zeg ik je, decadente Kerstman,
ik schijt op je slee en de hoer die je gebaard heeft.
Ik heb een jaar lang als een idioot gedaan en het hielp niet,
voor volgend jaar, ja,
voor volgend jaar, ja,
voor volgend jaar zal ik
een vervelend kind zijn.