Qué Lejos

Het overkomt ons allemaal als we ver weg zijn
Of tenminste degenen die zielen zijn
De nostalgie komt op duizend manieren binnen
En daarvan maken we de mooiste bolero

Ons hart slaat over, de straat lijkt
Op een plek zonder gezicht in het geheugen
En we geven het een naam
De verlangens winnen het van ons om een oud verhaal te vertellen

Oh liefde, oh liefde, oh liefde hoe ver weg
Oh liefde, oh liefde, oh liefde hoe ver weg

De rook van de koffie die ons soms tegenhoudt
Zal altijd beter zijn dan die van oma
Ik zweer het je, mijn hart, mijn zeker hart
Je hebt nooit de koffie van haar elke dag geproefd

Heel dichtbij de pijn en deze rust
Die ik altijd heb verzonnen om oud te worden
Anders was ik al gestorven in die traan
Maar jij bent niet de enige, eenzaamheid, er zijn anderen nieuw

Oh liefde...

En ik blijf liefde en ik ben iets beter
Ook al doet mijn hart pijn en ben ik bang
En ik blijf liefde en ik ben iets beter
Ook al doet mijn hart pijn en ben ik bang
Om niet te weten waar te sterven
Ik moet kiezen waar te sterven
Iets belangrijks als er minder overblijft

Vraag me naar de zee zodat ik vergelijk
Als er nooit een was zoals die in mijn verhaal
Wat van één is, zal altijd ongeëvenaard zijn
En meer wanneer de nostalgie in de ziel opduikt
En zegt oh liefde, oh liefde, oh liefde hoe ver weg
Oh liefde...