La Piragua

De kano, de kano
De kano, de kano
De oude mensen vertelden me dat het lang geleden
In de Cesar een kano voer
Die vertrok van de oude haven
Naar de stranden van liefde in Chimichagua

Tegen de storm in beefde hij
En onverstoorbaar daagde hij de bui uit
En een leger van sterren volgde hem
Versierde hem met licht en legende

Het was de kano van Guillermo Cubillos
Het was de kano, het was de kano

Twaalf roeiers met huid zo bruin als mahonie
En met hen de gevreesde Pedro Albundia
's Nachts maakten ze met de riemen
Een melodisch gebrul van mooie cumbia

Twaalf schaduwen, nu oud, roeien niet meer
Het hout kraakt niet meer in het water
Alleen de herinneringen blijven in het zand
Waar de kano ligt te slapen