Flor Marchita

Gister bood je me aan
Voor altijd van me te houden
Je zei dat ik zou zijn

De koningin van je hart
De eigenaresse van je grote liefde
Geloofde in je woorden
Gaf je mijn genegenheid

Ik was de mooiste bloem
De mooiste van de tuin
Iedereen wilde me plukken

Een verraderlijke jongen
Kreeg het voor elkaar om me te scheuren
Je zou in mijn borst bloeien
O, huilend zei je

Ik luisterde niet naar mijn moeder
Toen zij zei tegen mij
Je gaat huilen, je gaat lijden

Vergeet haar raad niet
Ging ik met mijn liefje
Nu ik verwelkt ben
Wil je me niet meer

Ja, ik heb mijn schoonheid verloren
In jouw armen, jongen
Zou je denken dat ik verloren ben
Omdat je me verwelkt ziet

Ik zal een andere tuinier vinden
Die me met liefde verzorgt
Mijn schoonheid zal weer bloeien
En daar zie ik je weer, vriend.