Desde La Trinchera

Hij was negentien jaar
Zij zestien, en ze hielden van elkaar
Maar op een dag namen ze hem mee
Ze besloten dat hun liefde zou eindigen

Ze namen hem mee om te vechten, met echte kogels
En zij weet niet, dat hij niet terug zal komen

Vanaf de loopgraven schrijf ik je (uoh)
Tussen de ellende en de kou (uoh)
Het zou niet eerlijk zijn, lief, dat je me weer wacht
Vergeet me, vergeet me

Hij rust op een mijnenveld, uoh
Er is gras gegroeid tussen zijn handen

Zij wacht op het perron, op de eerste trein
Maar ze weet niet, dat hij niet terug zal komen

Vanaf de loopgraven schrijf ik je (uoh)
Tussen de ellende en de kou
Het zou niet eerlijk zijn, lief, dat je me weer wacht
Vergeet me

Vanaf de loopgraven schrijf ik je
Tussen de ellende en de kou
Het zou niet eerlijk zijn, lief, dat je me weer wacht
Vergeet me, vergeet me

Vanaf de loopgraven schrijf ik je (uoh)
Tussen de ellende en de kou
Het zou niet eerlijk zijn, lief, dat je me weer wacht
Vergeet me, vergeet me

Vanaf de loopgraven schrijf ik je