Las Palabras Arden

Niets is meer hetzelfde
Niets zegt me iets
Er is een eeuwige stilte
Die nooit verstomt

De regen drong door
En de kou kroop binnen
In mijn ziel

Ik had een halve leven om het fout te doen
En nu zit ik midden op de weg
Als ik zing weet ik niet of ik wil bekennen
Of het me niets kan schelen

Deze woestijn is zo groot zonder jou
Er hangt een brandlucht in de lucht
Ik ben dat punt waar de raket op richt
Een foto na een tornado

Iemand waarschuwde me
Iemand waarschuwde me
Alles stopte
Van veraf zag ik het hart breken
Ik had op tijd kunnen zijn, maar niet
Het is al te laat

Juist toen ik
Je wilde schrijven, vlamde alles op
Zo dichtbij dat de huid de hitte voelde
En de woorden branden

Ik voel me altijd zo vreemd
En ik zet een blije gezicht op
Dezelfde hand die je aanbiedt
Wijst je later met de vinger aan

Jij wilt me alleen maar pijn doen
Laat mij maar met mijn gekte
Alles wordt uit zijn verband getrokken
Alles gaat de vuilnisbak in

Iemand waarschuwde me
Iemand waarschuwde me
Alles stopte
Van veraf zag ik het hart breken
Ik had op tijd kunnen zijn, maar niet
Het is al te laat

Juist toen ik
Je wilde schrijven, vlamde alles op
Zo dichtbij dat de huid de hitte voelde
En de woorden branden