Fırtına

Waarom is alles angst, alles verdriet voor mij?
Geen nacht, geen dag zonder zorgen
Waarom zijn alle wegen duister?
Mijn nachten zijn lang, zonder licht

De liefde is halverwege blijven steken, wat kan ik doen?
Ik ben niet bang, zo ben ik, zo blijf ik

De storm in mij is zo dichtbij als de morgen
Deze kalme zee is bedrieglijk, geloof het niet
Leunend op de kromme rug van mijn trots
Zal ik doorgaan, ondanks mezelf, ik trap door