Ao Longo de Um Claro Rio de Água Doce

En het leek die Tejo
deze gouden rivier
het leek wel of jij kwam
met mij aan mijn zij
of zou het van de bloemen
en de geurige bossen zijn
de kamperfoelie van de vruchten
de slijmerige kruiden

En het leken velden
uitgestrekte dalen
het leken echt jouw armen
die me omarmen, omhuld
of zou het van de bramen
van de gember, van de benzoin
van de geur van die regen
van de putten, eindelijk
want waarom zou ik moeten
verlangen naar jou
langs een heldere rivier
van zoet water

En het leek zomer
in het immense bomenbos
het leek wel of je zei
iets in het geheim
of zou het van de dagen
heel stil
zonder einde
van de nachten
veel beter
verheugd
zo
want waarom zou ik moeten
verlangen naar jou
langs een heldere rivier
van zoet water