Abschied

Oh dalen wijd, oh hoogten, oh mooie groene woud
Jij, verblijf van mijn vreugde en pijn
Daarbuiten, steeds bedrogen, raast de wilde wereld
Sla nu de boog om mij heen, jij groene tent

Daar staat in het woud geschreven een stille, serieuze zin
Over recht doen en liefhebben en de schuilplaats van de mens
Ik heb trouw gelezen de woorden, eenvoudig en waar
En door mijn hele wezen drong het onuitsprekelijk helder

Spoedig zal ik je verlaten en naar het buitenland gaan
Op kleurrijke straten van het leven's schouwspel zien
En midden in het leven zal jouw oerkracht
Mij, eenzame, verheffen, zo zal mijn hart niet verouderen