Mor Salkımlı Sokak

Ik dacht weer aan jou deze avond
Je kwam niet, de paarse bloesems zijn boos op je
Hopeloos wachtte ik tot de ochtend aanbrak
Zelfs de regen die je zo liefhad, viel stil

Ik dacht aan jou en raakte weer in de war
Ik vervloekte de nacht die jou van me afpakte
Ik vroeg naar je in mijn bed, vroeg naar je in mijn lege kamer
Ik rekende af met de muren die ik sloeg

In die paarse bloesemstraat, houd je mijn handen vast
Strijk weer door mijn haar, laat me in je schoot slapen
Hoeveel ik van je hield, begreep ik pas toen je weg was
In deze dolle nachten heb ik om je gehuild

Vanavond dronk ik de eenzaamheid in herinneringen
Pas na het verliezen begrijpt men het
Blijkbaar kon ik niemand zo liefhebben als jou
Als je terugkwam, zou het de mooiste plek zijn waar die droom eindigde

Het kan opnieuw beleefd worden als je wilt
Zou ik de sterren niet aan je voeten strooien?
Zou ik niet het stof worden op de wegen waar je kwam?
De dageraad breekt weer aan

Mijn ogen, vergeten door de slaap, staren weer naar het plafond
Wat was er, zeg ik, ah als je maar op het laatste moment terugkwam
Ik heb hunkering naar de magazijn van mijn instrument
Nu is mijn hart bezet door verdriet
En ik ben nog steeds op de plek waar je me achterliet in die paarse bloesemstraat...