Il Pescatore
Fabrizio De André
De Vissersman
In de schaduw van de laatste zon
was een visser in slaap gevallen
hij had een groef op zijn gezicht
als een soort glimlach.
Er kwam een moordenaar naar het strand
met grote kinderogen
en enorme ogen vol angst
het waren de spiegels van een avontuur.
En hij vroeg de oude man geef me brood
ik heb weinig tijd en veel honger
en hij vroeg de oude man geef me wijn
ik heb dorst en ik ben een moordenaar.
De oude man opende zijn ogen voor de dag
kijk niet eens om zich heen
maar schonk de wijn in en brak het brood
voor wie zei ik heb dorst en honger.
En het was de warmte van een moment
verder weer de wind in
voor zijn ogen weer de zon
achter zijn rug een visser.
Achter zijn rug een visser
en het geheugen is al pijn
het is al het gemis van een april
gespeeld in de schaduw van een binnenplaats.
Twee gendarmes kwamen te paard
ze kwamen te paard met wapens
vroegen de oude man of daar dichtbij
een moordenaar was gepasseerd.
Maar in de schaduw van de laatste zon
was de visser in slaap gevallen
hij had een groef op zijn gezicht
als een soort glimlach
hij had een groef op zijn gezicht
als een soort glimlach.
