Donde Manda Marinero

Met de drank in de kelders ga ik weer op zoek
Naar de tijd die we hebben geleefd
Die we verloren zonder te protesteren
Ik ga eerst de vergetelheid proberen
Aan het vreemde, ga ik met pensioen
Met één schot de schuldige van mijn eenzaamheid!
Ik weet niet wat ik wil, maar ik weet wat ik niet wil
Ik weet wat ik niet wil, en dat kan ik niet vermijden
Ik kan blijven ontsnappen en ik denk er nog over na
Ik denk erover na, maar ik ben moe van het denken
De zeeman van de rivier, heeft geen warmte of kou
De stad heeft geen haven
En voelt heel leeg aan
(oh, wat jammer!)
De laatste tijd heeft hij zijn verrassing verloren
In een glas warme bier is het vergeten
Ik wil een plek zonder naam op de kaart kiezen om heen te gaan
Zal de plek zijn waar ik leef wat er nog te leven valt
(en dat is veel tijd!)
Daarom neem ik van elke reis de verloren bagage mee
Daarom heb ik besloten nooit te vergeten, nooit te vergeten
Ik weet niet wat ik wil, maar ik weet wat ik niet wil
Ik weet wat ik niet wil, maar ik kan het niet vermijden
Ik kan blijven ontsnappen en ik denk er nog over na
Ik denk erover na, maar ik ben moe van het denken
Ik weet niet wat ik heb, maar ik weet wat ik niet heb
Ik weet wat ik niet heb, omdat ik het niet kan kopen
Ik kan blijven zingen
Maar ik blijf wachten
Ik blijf wachten, maar ik ben moe van het wachten..