Desarraigo

Ik dwaal rond en vind een prinses
Ik vind mezelf tussen haar lippen als ze zoent en zoent
Ik laat de zon binnen door onze opening
En zij laat de muizen binnen die knagen en knagen

De tijd gaat langzaam voorbij
Als je niet aan mijn zijde bent
Ik heb nodig, om te kunnen zitten
Een boompje in dit open veld

Ik heb een tak met bloemen geplukt
Die gaf ik aan mijn geliefde
Ze zei dat ze ze niet wilde
Dat ze er beter aan toe waren voorheen
En nu ben ik weer terug bij mijn gewoontes
Ik wil me niet laten helpen
Ze zei dat ze me niet wilde
Dat ze er beter aan toe was voorheen

Onze zielen gaan zo snel, dat ze zich verstrengelen
Ze ontmoeten elkaar als onze lichamen vrijen en vrijen
Onze zielen zijn als twee verzen die elkaar raken
Onze lichamen als twee varkens die wroeten en wroeten

En als ik me verloren voel, zoek ik de uitgang
Veroordeeld om mijn hele leven
Voorbereidingen te treffen voor een afscheid

Ik weet dat we het lot weer zullen bedriegen
Omdat het niet gewend is aan onze eigenaardigheden
Omdat het ons nooit meer zal kunnen beheersen

Tegen een muur aan rammen om hem te kunnen slopen
Wat een verrassing ligt er voor ons in het verschiet
Als jij het aandurft, durf ik ook te oversteken

Het leven, ik maak salto's
Mijn voeten, de grond houdt me niet vast
Want ik ben de wind en ik waai weg
En trek de windwijzers eruit

De deur, ik schilder hem roze
Van het labyrint dat in mijn hoofd zit
Ik raak verdwaald als ze me laat
En ik vind mezelf weer als ze me aanraakt