Hombres

Alle mannen zijn zo egoïstisch
Dat ze macho met machista verwarren
Alle mannen zijn zo vol van zichzelf
Dat ze vergeten zijn dankbaar te zijn
Ze zijn zo van nature
Leven gedomineerd door hun ijdelheid
Rennen gedreven door hun verlangen om te winnen
En verder niets

Ze gebruiken hun hoofd, nooit hun hart
Ze cirkelen als raven om je heen
En noemen seks liefde

Ze zijn zo sinds de prehistorie
Volgen de grillen van hun wil
Als ze alles hebben, willen ze altijd veel meer
Dat is normaal

Wat ze ook zeggen, ze hebben gelijk
Wat ze ook doen, dat zeg ik je
Ze weten niet hoe ze sorry moeten zeggen

Alle mannen zijn chaotisch
En blijven verwende kinderen
Alle mannen zijn zo speciaal
Dat ze erin geslaagd zijn allemaal gelijk te zijn

Maar als ze er niet zijn, voelen we ons alleen
Ze zeggen lieve woordjes met een smaak van honing
Zo mooie dingen die ons doen zuchten
En gek maken

Mannen en vrouwen in de intimiteit
Zijn als twee vuurtorens in de duisternis
Als twee mysteries om te onthullen
Ze zijn complementair als oorlog en vrede

Als zon en maan, als aarde en zee
Zijn ze onweerstaanbaar, ze zijn als een magneet
Die de wereld laat draaien

Wat ze ook zeggen, ze hebben gelijk
Wat ze ook doen, dat zeg ik je
Ze weten niet hoe ze sorry moeten zeggen

Mannen en vrouwen in de intimiteit
Zijn als twee vuurtorens in de duisternis
Als twee mysteries om te onthullen
Ze zijn complementair als oorlog en vrede

Als zon en maan, als aarde en zee
Zijn ze onweerstaanbaar, ze zijn als een magneet
Die de wereld laat draaien

Mannen en vrouwen in de intimiteit
Zijn als twee vuurtorens in de duisternis
Als twee mysteries om te onthullen
Ze zijn complementair als oorlog en vrede

Als zon en maan, als aarde en zee
Zijn ze onweerstaanbaar, ze zijn als een magneet
Die de wereld laat draaien