Anita Ven
Eva Ayllón
Anita Kom
Ik wil je mijn liefde bekennen
Ik wil dat je mijn pijn begrijpt
Ik weet niet hoe ik het moet uitleggen
Mijn genegenheid, mijn passie, mijn liefde
Maar ik vrees te falen.
Misschien is het gebrek aan optimisme
Dat me weerhoudt van mijn bekentenis;
Ik kan het niet langer verdragen,
Ik voel dat je me zult accepteren
Dan zal ik zingen van mijn overwinning.
Gelukkig zal ik zijn, en in jouw armen zal ik zwijmelen
En op de klanken van een bescheiden wals,
Zal ik je al mijn geluk geven.
Anita kom, om me te strelen zoals ik verlang,
Als je de werkelijkheid goed begrijpt,
Verkwel mijn ziel niet uit medelijden.
Gelukkig zal ik zijn, en in jouw armen zal ik zwijmelen
En op de klanken van een bescheiden wals,
Zal ik je al mijn geluk geven.
Anita kom, om me te strelen zoals ik verlang,
Als je de werkelijkheid goed begrijpt,
Verkwel mijn ziel niet uit medelijden.
