A Partida e o Norte

Toen ik vertrok, brak mijn hart in twee
Mijn voeten trilden op een andere grond, oh wee
Ik zei vaarwel en tegen God zonder reden
Dat mijn enige gezelschap de eenzaamheid was, in deze zonden

Het vuur heeft me verbrand, maar me verwarmd
Het licht dat me verblindde, deed me God verstaan
Mijn ziel was verzadigd zonder water en brood
De moeder van de hoop is de beproeving, zo groot

Over de weg viel de nacht en kwam de dag
En ik zag dat de somberste dagen ook van jou waren, wat een vraag
De man die ik thuis achterliet, is verloren gegaan
En de reis heeft een nieuwe ik voortgebracht, zo spontaan

Het vuur heeft me verbrand, maar me verwarmd
Het licht dat me verblindde, deed me God verstaan
Mijn ziel was verzadigd zonder water en brood
De moeder van de hoop is de beproeving, zo groot

De weg verandert, en de wandelaar ook
Het is een onzekere weg, geen verkeerde koers, zo vroeg
Ik, de wandelaar, wil de route voltooid zien
Maar op de weg is het belangrijker wat je meemaakt, dat is misschien
Ik liet voetafdrukken achter in het dal van de dood
Een onvruchtbare grond voor mijn vele tekortkomingen, zo groot
Mijn leven breidde zich uit in smalle paden, zo wijd
En ik zag jou
De Vertrek
En het Noorden

Het vuur heeft me verbrand, maar me verwarmd
Het licht dat me verblindde, deed me God verstaan
Mijn ziel was verzadigd zonder water en brood
De moeder van de hoop is de beproeving, zo groot