Uno Se Cura (part. Pirlo)

Ik heb ook wel eens, me zo in de pijn verdrongen
Dat ik voelde dat ik niet kon, de dag leek zo donker
Ik moest accepteren dat het niet van mij was, misschien in een ander leven
Want net zoals je me ziet, had ik ook een liefde

Die mijn leven was, en hier waar je me ziet
Moest ik vergeten met mijn ziel in stukken
En nu weet ik dat
Je geneest (je geneest, schat)

Ik zweer het je, mijn vriend, dat je geneest (ik zweer het, en bij God, dat zweer ik niet)
Je valt en verwondt jezelf, je vernietigt en verbrandt
Je raakt depressief en annihileert, je kwelt jezelf zonder maat
Maar, je geneest

Ja
Schat, ik was ook slecht, ik was goed
Ik was op nul
En ondanks dat ik op nul was, gaf ik leven
Zo goed, alles was zo goed

Ik weet nu dat je geneest
En dat wat je pijn doet, je in het leven betaalt
Ik zweer het je, en je zweert niet voor niets
Het is zwaar, maar, gast, zo is het leven

Zo geneest de tijd wonden, veel blijven
En hoewel ze genezen, laten ze littekens voor het leven
Ik vergeet je niet, ik lieg niet

Want het hart vergeet niet
Maar als ik je zie, verpest het mijn dag niet meer
Jij gaat verder met jouw leven, ik ga verder met het mijne
Als we elkaar daar tegenkomen, wat een zegen dat je niet van mij bent

Je geneest
Waar zou ik zijn? Met wie zou ik zijn?
Als ik doodging, schat, zou ik het voor jou doen
Misschien ben ik niet wat je wilde

Ja, oh goed, dat wist ik al
Dat de pijn voorbij gaat als er een paar dagen voorbij zijn
Het vuur doofde, de woorden zijn koud
Waarom heb je het me niet gezegd, klootzak?
Ja, ik voelde het al aankomen

Geluk, de angst om je te verliezen is weg
Sinds een tijdje, ik ga kijken of ik je deze dagen bel
Als ik je deze dagen bel
Ik hoop dat je slaapt
Doei

Ik huil je niet meer, ik zweer het je
Zeker, uiteindelijk geneest je
Iemand vergeten die je graag ziet
Ik ga je niet ontkennen, de echte pijn doet zeer

Ik huil je niet meer, ik zweer het je
Zeker, uiteindelijk geneest je
Iemand vergeten die je graag ziet
Ik ga je niet ontkennen, de echte pijn doet zeer

Oh, schat, ik mis je
Het kwelt me
Soms geloof ik het niet eens
Ik probeer te geloven dat het een leugen is, maar het was zo echt

We moesten ons openen en scheiden
We hebben geleden, we hebben elkaar gehaat, daarna hebben we elkaar weer liefgehad
Hoeveel ik ook met anderen heb en iedereen me wil kopiëren

Jij was mijn eerste liefde, het verhaal zal nooit veranderen
Ik dacht dat mijn dagen altijd zouden stralen
Teleurgesteld al, ik ga me wissen
Ik schrijf het zo echt, maar de muze is veranderd sinds de Boulevard

Want de muze in dit spel gaf niet eens om je slecht te behandelen
Gisteravond kwam er weer iemand om zich te wreken
Ik hou van niemand, maar ik trek altijd hun kleren uit
En jij, die me letterlijk fascineert

Maar ik moet me inhouden
Want de zegen die je gaf, was met een andere man
Hoe lang moet je wachten om te genezen?
Als het heden onmogelijk te negeren is

Je had de kans om een thuis te maken
En zoals Eva liet je je hoofd vergiftigen
Je geneest, maar de wond blijft
Nu is het weer een andere bloem die ik moet kussen

Sinds je me verliet, neem ik ze in paren
Ik zal ze altijd hoop geven, en ik ben vol vertrouwen
Tot daar ben ik zelfs naar La Rivera gegaan
Jij ging met een ander om te rollen

Als er iets verandert
Ga ik medicatie nemen om niet eens te denken
Om de realiteit te ontvluchten die gaat komen
Wat gaat er komen?

Laat maar komen wat komen moet
Dat het hart verder beschadigd raakt
Als het verdrietig gaat slapen, is het met mij dat het zal dromen
Totdat het op een dag weer bij mij wakker wordt

Je geneest (pirlo)
Ik zweer het je, mijn vriend, dat je geneest (Esteban Rojas, Esteban Rojas, pa)
Je valt en verwondt jezelf, je vernietigt en verbrandt (rechtstreeks vanuit de tak van de hemel, ik ben met de Into, je)
Je raakt depressief en annihileert, je kwelt jezelf zonder maat (Alex, The Big Pieces, Cali Cartel)
Maar, je geneest