Tormenta

Huilend tussen bliksems,
verloren in de storm
van mijn eindeloze nacht,
God! zoek ik jouw naam...
Ik wil niet dat jouw bliksem
me verblindt tussen de horror,
want ik heb licht nodig
om door te gaan...
Wat ik van jouw hand leerde
is niet genoeg om te leven?
Ik voel dat mijn geloof wankelt,
dat de slechte mensen, leven
God! beter dan ik...

Als het leven de hel is
en de eerlijke tussen tranen leeft,
wat is het goede...
van degene die in jouw naam vecht,
schoon, puur?... waarvoor?...
Als vandaag de schande het pad geeft
en de liefde in jouw naam doodt,
God!, wat je hebt gekust...
Jou volgen is een achterstand geven
en jou liefhebben is bezwijken voor het kwaad.
Ik wil je niet verlaten, ik,
laat me één keer zien
dat de verrader niet ongestraft leeft,
God! om je te kussen...
Leer me een bloem
te vinden die is geboren
uit de inspanning om je te volgen,
God! Om niet te haten:
de wereld die me veracht,
omdat ik niet leer te stelen...
En dan op mijn knieën,
vermoeid op de kiezels
zal ik met jou sterven, gelukkig, Heer!