Martirio

Alleen...
Ongelooflijk alleen!
Leef ik het drama van je wachten,
vandaag...
morgen...
altijd hetzelfde...
Pijn die in het vlees bijt,
wond die doet schreeuwen,
schaamte om je niet te vergeten,
want ik weet dat je niet komt!
Alleen!
Angstig alleen!...
zoals degenen die sterven,
degenen die lijden,
degenen die willen,
zo ben ik... door jouw wreedheid!

Zonder te begrijpen,
waarom ik van je hou...
En welke straf van God
mij veroordeelde tot de horror
van dat jij het bent, jij,
alleen maar jij...
Niemand in het leven behalve jij
wat ik verlang...
En tussen het lachen en de spot
sleurde ik mijn liefde
je roepend!...

Koorts
van vervloekte passies,
die je meeneemt uit andere levens
en die je lijdt tot de dood...
Pijn van een verloren beest,
dat wil ontsnappen aan het mes,
ik rol me zonder handen
om me te bevrijden van jouw kwaad...
Alleen!...
Meedogenloos alleen!...
terwijl mijn geweten schreeuwt
jouw verraad
het van jouw afwezigheid!
vandaag... morgen...
altijd hetzelfde...