Yo Seré Como La Mimbre

Wanneer ik op mijn bed zit
Denk ik aan jou
Ik praat met de muren
En wil dat ze antwoorden

Oh, wat een vermoeienis
Oh, wat een grote vermoeienis zou diegene hebben
Die het water op zijn lippen heeft
Maar het niet kan drinken

Ook al kom je in duizend jaar niet terug
Ik zal zijn als de wilg
Die door de lucht wordt gebogen
Maar toch stevig blijft staan