El Extranjero

Bunbury

Een boot in de haven wacht op mij
Ik weet niet waar hij me naartoe brengt
Ik zoek geen grootheid
Alleen deze verdriet wil ik genezen

Ik vertrek en denk niet aan terugkomen
Het doet me ook geen pijn wat ik achterlaat
Ik weet alleen dat wat ik heb
In één zak kan ik het meenemen

Ik voel me thuis in Amerika
In het oude wil ik sterven
Hetzelfde heb ik met Afrika
Asilah, Essaouira en het Rift

Maar waar ik ook ga, noemen ze me de vreemdeling
Waar ik ook ben, voel ik me een vreemdeling

Ook vreemd in mijn eigen land
Ook al hou ik echt van het
Maar mijn hart zegt me
De nationalismen maken me bang

Geen vaderland of vlag
Geen ras of status
Geen grenzen of grenzen
Ik ben een vreemdeling

Want waar ik ook ga
Noemen ze me de vreemdeling
Waar ik ook ben
Voel ik me een vreemdeling