Marioneta

Draagt nog steeds de pijn
Van het gezang van een tenor
Laat het niet los
Heeft het bestaan gegeven
Vormend om te leven
Draagt in zijn borst genageld
Splinters van het verleden
Verloor alle zorg
Schepper, poppenspeler

Ze stoten elkaar af
Ondanks dat ze verbonden zijn
Tussen je vingers verstrikt
Besef niet dat je het deed
Voor jou bestaat hij niet
Bestaat niet

Ze zijn een tragedie in dans
Van het verlies van de kindertijd
Laat het niet los
Sleurt zijn bestaan mee
Vormend om te sterven

Wat maakt het uit? Als hij zo leeft, sterft hij
Is een schepsel dat niemand wil
Je creëerde en verwierp
Je werk en gelijke

Je liet hem gebonden
Met draden om zijn voeten en handen, vergeten
Besef niet dat je het deed
Voor jou bestaat hij niet
Bestaat niet
Bestaat niet

(Draagt nog steeds de pijn)
Van het gezang van een tenor
(Draagt nog steeds de pijn)
Wat een tragische act
(Draagt nog steeds de pijn)
Einde van de voorstelling
(Draagt nog steeds de pijn)
Ook ik draag het mee
(Draagt nog steeds de pijn)
Draagt nog steeds de pijn
(Draagt nog steeds de pijn)
Ook ik draag het mee