Minha Esquina
Emílio Santiago
Mijn Hoek
Ik heb mijn gitaar gepakt
Om over onze liefde te praten
Maar als God het talent geeft
Is het de vrouw die de pijn draagt
En zo ben ik terug naar mijn hoek gegaan
Maar zonder echt te willen terugkeren
Zing ik tot zes uur in de ochtend
Om maar niet te hoeven huilen
Maar het maakt niet uit, ik blijf bij de jongens
Zingend een samba en nog een op mijn gitaar
Een dichter die een dichter is, woont in het spel
Een liefde die gaat, weer een lied
Maar wat er ook gebeurt, het gaat door
Volgens de wet van de proportie
Wanneer God om de borg vraagt
Vraagt de vrouw om vergiffenis
En zo heb ik mijn hoek verlaten
Maar zonder echt te willen vertrekken
In routine door routine
Neem ik het langzaam aan
Maar mijn naam blijft hangen in de vroege ochtend
Ik heb een samba en nog een voor elke emotie
Een dichter die een dichter is, mist de kans niet
Wat komt is feest voor mijn hart
Maar het maakt niet uit, ik blijf hier
Dat is het niet, nee
Een dichter die een dichter is, mist de kans niet
Wat komt is feest voor mijn hart
Maar mijn naam blijft hangen in de vroege ochtend
Ik heb een samba en nog een voor elke emotie
Een dichter die een dichter is, mist de kans niet
Wat komt is feest voor mijn hart
Maar wat er ook gebeurt, het gaat door
Volgens de wet van de proportie
Wanneer God om de borg vraagt
Vraagt de vrouw om vergiffenis
En zo heb ik mijn hoek verlaten
Maar zonder echt te willen vertrekken
In routine door routine
Neem ik het langzaam aan
Maar mijn naam blijft hangen in de vroege ochtend
Ik heb een samba en nog een voor elke emotie
Een dichter die een dichter is, mist de kans niet
Wat komt is feest voor mijn hart
Maar het maakt niet uit, ik blijf hier
Dat is het niet, nee
Een dichter die een dichter is, mist de kans niet
Wat komt is feest voor mijn hart
