Muerte de Julio Beltran

Rafels van de koning van het geweer
Weer klinkt het geluid
De bliksems zongen niet meer
Ze begonnen te huilen
Toen ze het nieuws hoorden
Dat in Culiacán, de hoofdstad
Op een zeer laffe manier
Julio Beltran werd vermoord

Ze gaven hem geen tijd voor niets
Want de angst was heel groot
Meer dan 300 kogels
Vuurden de lafaards af
Ze hadden geen respect voor de baas
Ze sprongen over het draad
Wees op je hoede, klootzakken
Ze gaan je verrot slaan

Ze zeggen dat Mayo Zambada
De Guzmán's en de Beltranes
En het everzwijn is heel verdrietig
Ze zullen je altijd herinneren
Om je speelse en ondeugende aard
Zullen ze je nog meer missen
De pun pun gaat met verdriet
Ze begonnen te huilen

Ze gaan je met hout beschieten
Ze zullen niet stoppen
De afrekeningen zijn begonnen
Van Mexico naar Culiacán
De woeste galleja is onderweg
En ze zijn klaar om te vechten
Trek aan de touw van de trom
Als je weet hoe je moet dansen

Julio met zijn Egyptische geweer
Kon niet terugschieten
Ze wonnen de partij
Hij speelde de haan van San Juan
Hij viel zoals de groten vallen
En hij was echt groot
Compadrito van de Mochomo
Ook van Chapo Guzmán

Mijn noordelijke band
Wil ik niet zien huilen
Ook al huilt compa Guicho
Zing het nummer van mijn broertje
En de ontvoering van mijn moeder
En dat het niet mag falen
Mijn lied, de verachte
Mag je niet vergeten