Canción de Lejos

Ik ga weg, lief, als ik de reden ben voor het vergeten
zeg me vaarwel, zeg het me
want de duif van je zakdoek
zegt me nee, zegt me vaarwel.

Je zegt nee, maar je ogen gaan met me mee
waar ik ook ga, ben ik een voetstap
die heen en weer gaat als twee keer
van de rivier naar mij, van de hemel naar jou.

Wat een simpele manier
had de liefde tussen jou en mij
slechts een zakdoek waar de hemel je vergeten is
ik ben het vergeten, jij bent het vergeten.

Blauw rook, die stijgt en stijgt vanuit het hout
brandend, brandend voor mij
zoals de maan die met zijn afwezigheid
me vaak komt bekijken, brandend voor mij.

Afwezig ben ik, als een gewonde duif in een vleugel
ik lijd, ze zien me vaak
halverwege de vlucht van je zakdoek
jou zoekend, mij zoekend.