Les Amants de Teruel

Naast elkaar
Staan de minnaars
Die elkaar weer hebben gevonden
Om zij aan zij te gaan
Weer gevonden in de dood
Omdat het leven hen niet heeft begrepen
Weer gevonden in de liefde
De haat hen niet kon bereiken
De bladeren, de bladeren vallen
Op hun huwelijksbed
Moge de aarde zacht zijn
Zacht voor de minnaars van Teruel
Eindelijk verenigd in de schaduw...
Naast elkaar
Slapen ze nu
Ze slapen, bevrijd
Van de angst voor de dageraad
Hand in hand
In de stilheid van het gebed
Hun eed hernieuwend
In de rustige eeuwigheid van de stenen
De Nacht opent haar deuren voor hen
Alles komt weer in orde
Hun omhelzing blijft
Blijft voor altijd in de lucht hangen
Als een orgelnoot...