Fado Português

Het fado is op een dag geboren
Toen de wind nauwelijks bewoog
En de lucht de zee verlengde
Aan de reling van een zeilboot
In de borst van een zeeman
Die, treurig, zong

Oh, wat een schoonheid zo groot
Mijn grond, mijn heuvel, mijn vallei
Van bladeren, bloemen, gouden vruchten
Kijk of je Spaanse landen ziet
Zanden van Portugal
Een blind, huilend oog

In de mond van een zeeman
In de fragiele zeilboot
Zingt hij het pijnlijke lied
Het zegt de pijn van verlangens
Van lippen die branden van kussen
Die de lucht kust en verder niets

Moeder, vaarwel, vaarwel Maria
Bewaar goed je verstand
Want hier doe ik je een belofte
Dat ik je naar de sacristie breng
Of was het God die gediend werd
Geef me een graf in de zee

Kijk, hoewel het een andere dag is
Toen de wind niet bewoog
En de lucht de zee verlengde
De boeg van een andere zeilboot
Bewaakte een andere zeeman
Die, treurig, zong