Tu Silueta

Jouw silhouet in mijn handen is een schaduw geworden,
Die sneller ontsnapt dan een dag zonder ideeën.
Het zwijgen prikkelt me en brengt mijn ziel in de strijd,
Het is zo koud dat je soms huilt als je dichterbij me komt.

En ik omarm je huid met de kracht die ik nooit heb gehad
En ik kus je weer, ook al voelt alles ironisch aan.
Dit doodt je liefde niet die ik bij me draag.
Deze behoefte om aan je zijde te zijn, waar je ook gaat, heb ik nodig.
Voor de liefde of misschien uit instinct.
Jouw silhouet getatoeëerd in mijn handen is mijn verslaving en je houdt niet meer van me
En jij blijft aan mij gebonden.

Het zwijgen prikkelt me en brengt mijn ziel in de strijd,
Het is zo koud dat je soms huilt als je dichterbij me komt.

En ik omarm je huid met de kracht die ik nooit heb gehad,
En ik kus je weer, ook al voelt alles ironisch aan.
Dit doodt je liefde niet die ik bij me draag.
Deze behoefte om aan je zijde te zijn, waar je ook gaat, heb ik nodig.
Voor de liefde of misschien uit instinct.
Jouw silhouet getatoeëerd in mijn handen is mijn verslaving en je houdt niet meer van me
En jij blijft aan mij gebonden.
En ik blijf in strijd, met jouw silhouet..