Tú Locura Es Mi Ciencia
Djotah
Jouw Dwaasheid Is Mijn Wetenschap
Ik leef in een imperfecte wereld van dromen
Jij bent erin geslaagd me te injecteren met serum
Dit vergif dat me doet verlangen naar jou
Dat me laat verliefd worden als ik je niet kan zien
Ik wil je in de ogen kijken zonder te praten
Als een gek die sterft, wil ik jouw wil zijn
De rust vinden, de ziel van mijn bed in vlammen
Liefde maken met jou tot de ochtend
Mijn vingers over jouw taille laten glijden
Proeven van jou, ik verlies mijn verstand
Tussen jouw rondingen op 200 kilometer
Verloren in de zoetheid van deze platonische liefde
Dit is heel logisch en ik voel dat jij het bent
Ik heb geleerd je te willen, je te beminnen zoals jij wilt
Ik ontdekte eindelijk het geluk
Ik zocht je niet, ik vond je en glimlachte
Jouw naam was geschreven tussen mijn ogen
Jij bent de enige eigenaresse van mijn blozen
En alles is genoeg als ik strelingen ontvang
Mijn dagen zijn kleurrijk als ik jouw glimlach zie
Alles kleurt zo mooi
Jouw rug zal een doek zijn waarop ik een bosje schilder
Waar duiven en vlinders leven
Feeën en kabouters, heel mooie bloemen
Er is iets reëels en zo subliem
Jij plantte in mij een gevoel dat je zag
En je kleedde me uit in de donkere nacht
Wanneer de blote maan me naar de waanzin brengt
Elk moment wil ik dat het eeuwig is
Ik heb jou en jouw gevoelens nodig
Om de vrede en het geluk te voelen
Met dit vers en jouw manier van liefhebben
Ik wil het mooiste verhaal zijn
De man die jij wilt, een liefde die niet vergeten wordt
Ik wil dat je zegt en me in de ogen kijkt
Ik hou van je, ik aanbid je, liefde, je bent een dwaas
Ik wil je mijn hele hart geven
Ik heb het nog nooit aan iemand gegeven, dus het is nog zo nieuw
Laat me één van de velen zijn of de vertrouwde
Degene die elke nacht naast je slaapt en wakker wordt
Met de glimlach die elke dag komt, er is geen haast
De liefde wordt nooit vergeten, vindt nooit de uitgang
Over jou praten zonder te zwijgen als een gek
Aan jou denken, ook al zeggen ze dat ik een dwaas ben
Ik geloofde nooit in de beloftes die ze zeiden
Van die stellen die op de sporen lopen
Ik had ook geen begrip van deugd
Alleen jij zult mijn dame zijn, alleen jij, alleen jij
De liefde, wordt niet gemaakt of vernietigd
Het transformeert alleen in gevoelens die ons verbinden
Ik ben bang, ik weet niet of ik het uitleg
Als ik het niet deed, laat ik dit voor je geschreven.