Verídico

Weer heb je de grens overschreden, je bent weggegaan
Je hebt je kleren in de tas gestopt, je geeft niks om wie je adoreert
Je hoofd is dertig keer heter dan om één uur
Je denkt aan alles behalve de kou die buiten heerst
Dan stop je en denk je na, waar ben je nu?
Je stiefvader geeft niks om je en je moeder wordt niet beter
Het verdriet verergert, want ze smeekt al een tijd
De pijn verhard, respect verdampt
Zonder na te denken over de volgende maaltijd,
Op feesten leef je vier uur, je negeert de andere twintig
Als je een bedelaar was, zouden vrienden je op afstand houden
Maar je hebt geld en drank, alles is een wonder
Je denkt dat het niks is, een verwarde geest
Verloren ziel, wallen onder je ogen en je neus jeukt
Je ziet je jongere broer met tranen in zijn ogen
Want in die rivier zwem jij, omdat hij niets kan doen
Je gaat in die constante beat zonder de reden te zien
Iedereen die echt is waarschuwt je, je negeert het
Je zegt dat je vrienden voor het leven hebt, dat je weet wie ze zijn
Hoe diep je ook in de put zit, ze zullen je nooit verlaten… nee…
Maar ik weet niet of het zo was, maar laat me dat voor het einde vertellen
En daar ben je, wat sneden op de tafel, luisterend naar een snel nummer
Je verkiest een vurige routine boven je uitgedoofde joint
En je gaat verder, zo ga je door
Vrolijk glimlachend, maar soms denkend
Vertrouwen groeit, vriendschappen niet zozeer
De bezittingen dalen, vrienden verdwijnen
En wat ga je nu doen?

En je hebt je nieuwe thuis leren kennen
Revalidatiecentrum, je moet je lichaam genezen
En je snapt niet dat ze je willen helpen
Wie daar is praat met je, maar je wilt niet praten
Je blijft aan de zijlijn, je leven is saai
Ze hebben je alcohol en drugs vervangen door een medicijn
Je verliest je verslavingen, zo krijg je angst
Zittend naar niets te staren, zo ging het een maand en een half
Vijfenveertig dagen zonder communicatie
Volgens de mensen daar heb je geen oplossing meer
Het is slechte wil in de dingen die je afwijst
Want avondeten en lunchen accepteer je niet, je gaat liggen…
Kijken of je morgen dat niet meer herinnert, in die wankele wereld
En tot je verbazing, broeder, word je vandaag wakker met een glimlach
En je ziet dat alles wat je hebt meegemaakt onrechtvaardig was
Want het leven is te waardevol om in de goot te eindigen
En op dat moment ga je alle gevechten winnen
En je herwint de vriendin die je voor paddo's hebt ingeruild
Het is tijd, reageer, sta op, adem in
Het leven is te onschuldig om constant in het vizier te staan
Als je naar buiten gaat, verwachten ze een terugval
Als het leven op 100 leeft, weet je dat het weg is
Je kijkt naar de klok, je ziet de wijzer
Twee maanden zijn voorbij, de derde is aan de gang
En je probeert dat sluwe beestje te verslaan
Dat je die drang geeft om een trek te nemen
Je hebt de hele tijd in een roes gezeten zonder geheugen
Je hebt volgehouden, zelfs gehuild en je hebt je overgegeven
Je had kracht en kwam uit je hoek
Je draagt nog steeds de schaamte, maar de kater is al minder
Alle verslavingen en verlangens verdwijnen ondertussen
Je bent nog niet 100%, maar je bent bijna hersteld, tot je verbazing

Nu thuis voel je de gezelschap
Van de mensen van wie je vreugde hebt gestolen
Je hebt meer energie, je hebt meer zelfrespect
Alles is zo helder, alles zo nuchter
En nu je niets meer aanraakt
Bij de zware jongens
Als je niet van de joint hijst, ben je een sukkel
Je bent een verwaarloosde persoon geworden, je zou terug willen naar de straat
Maar mijn jongen, het leven is niet gemaakt van opium… nee nee nee nee
En je begint een bepaald gevoel te krijgen
Door al die twijfels ben je verdeeld geraakt
Voel je niet onderdrukt, dat niet
Want je weet dat een klein licht veel licht maakt in de duisternis
De verdrietige uitgang... Er is veel verloren
Maar je herstelt als je een hart hebt
En je herinnert je de vrouw van je leven, die je zag vertrekken
Zelfs zij is teruggekeerd naar je matras
Dus geniet van alles wat ze je geven
Kijk om je heen en je merkt op, vrienden, waar zijn ze?
Je huilt niet, maar je houdt die wond vol, maar het moet vergeten worden
Want je moeder en je broer zijn ontroerd
En als iemand je ooit vertelt dat de wereld niet is gemaakt voor verslaafden
Je hangt niet af van de praatjes, ga verder
Je wist altijd, je hebt mensen die je helpen
Je hebt mensen die puur zijn, mijn jongen, ik maak deel uit van die mensen
Telkens als je aan de kam denkt, herinner je het met pijn
Leef het leven normaal, verwerp die nostalgie
En vecht tegen de stromingen, want jij bent de kapitein van je schip
Want nu ben je een zoon, maar ooit zul je een vader zijn… ik ben hier om het te zien

De race is te kort om te rennen
En als je ooit blind wordt, ben ik hier om je te laten zien
Je hebt meer dan één doel om te overwinnen
Het heeft geen zin om in te zetten als je weet dat je verliest
Maar maat, ik ben bij je en jij bent bij mij
Want jouw pad is lang en niet altijd naar beneden
Je moet alleen vallen om te leren en het te laten gebeuren
Je hoofd moet omhoog, mijn broeder.