Alba

Ik weet niet waarom
Haar komst in de wereld was zo
Het kostte haar moeite om te komen
Ik weet niet waarom
Hij voelde zich de gelukkigste man
Ze was er al

En hij zal niet vergeten
Die geur van leven op haar huid
Niets meer te doen

Hij kon begrijpen
Dat ze een deel van hem was
Zo gelijk aan hem

De zon gaf haar een gouden huid
Zodat ze bruin zou zijn
En met een klap hoorde je
Het gezang van een sirene

Ik weet niet waarom
Twee sterren kwamen naar beneden om haar haar te krullen
Olé en olé
Ik weet niet waarom
Twee kometen werden haar zwarte ogen
Zo mooi, zo bruin
Zo zigeunerachtig als ze was

De bloem die hij altijd wilde in zijn tuin
De bloem die hij altijd wilde in zijn tuin
De bloem die hij altijd wilde in zijn tuin
De bloem die hij altijd wilde in zijn tuin

Ik weet niet waarom
Haar komst in de wereld was zo
Het kostte haar moeite om te komen

Ik weet niet waarom
Hij voelde zich de gelukkigste man
Ze was er al

Zo mooi, zo bruin
Zo zigeunerachtig als ze was

De bloem die hij altijd wilde in zijn tuin
De bloem die hij altijd wilde in zijn tuin
De bloem die hij altijd wilde in zijn tuin

De zon gaf haar een gouden huid
Zodat ze bruin zou zijn
En met een klap hoorde je
Het gezang van een sirene

Zo mooi, zo bruin
Zo zigeunerachtig als ze was

De bloem die hij altijd wilde in zijn tuin
De bloem die hij altijd wilde in zijn tuin
De bloem die hij altijd wilde in zijn tuin
De bloem die hij altijd wilde