Dígale

Mijn hart kan haar niet vergeten
Die treurige ogen
Dromerige die ik heb bemind

Ik liet haar achter voor een illusie
En verloor haar spoor
En nu weet ik dat zij het is
Alles wat ik zocht

En nu ben ik hier
Zoek ik haar weer, ze is weg, ze is vertrokken
Misschien heeft u haar gezien
Zeg haar dat ik altijd van haar heb gehouden
En dat ze me nooit moet vergeten
Dat mijn leven een woestijn is
En ik sterf van de dorst.
En zeg haar ook
Dat ik alleen bij haar kan ademen
Er is geen glans meer aan de sterren, de zon verwarmt me niet meer
En ik ben hier zo alleen
Ik weet niet waar ze heen is
Zeg het alsjeblieft.

Er waren zoveel momenten dat ik van haar hield
Dat ik haar aanraking voel
En haar geur op mijn huid is
Elke nacht omarmde ik haar dicht bij me
Bedekte haar met kussen
En tussen duizend strelingen
Bracht ik haar tot waanzin

En nu ben ik hier
Zoek ik haar weer, ze is weg, ze is vertrokken
Misschien heeft u haar gezien
Zeg haar dat ik altijd van haar heb gehouden
En dat ze me nooit moet vergeten
Dat mijn leven een woestijn is en ik sterf van de dorst

Zeg haar ook
Dat ik alleen bij haar kan ademen
Er is geen glans meer aan de sterren
De zon verwarmt me niet meer en ik ben hier zo alleen
Ik weet niet waar ze heen is
Zeg het alsjeblieft
Zeg het haar.