Por Si Me Faltas

Ik heb nooit iemand gevonden die me met heel zijn hart wilde
Die in mij een reden vond om me uit de modder te trekken
Die mijn tekortkomingen verdroeg zoals ik dat nooit deed
Die met duizend kussen mijn miljoen littekens bedekte

Die voor altijd zei, en als een vogel wegvloog
Die voor alles zei, en met mijn hand verder liep
Die altijd stevig bleef staan, en altijd aan mijn zijde bleef
En die, hoe dan ook, de zon was op bewolkte dagen

Ik ben geen perfect iemand, en ik weet dat ik dat nooit zal zijn
En dat ik nooit alles zal hebben wat ik ooit droomde
Want ik droomde altijd om alles te hebben en gelukkig te zijn
Maar blijf bij me, en de rest kan me gestolen worden

Leren genieten van de stilte als je dichtbij was
Ontdekte ik dat mijn branden aanwakkerden met jouw afwezigheid
Dat jouw stem een tyfoon was die mijn storm meenam
En jouw woorden de oase waar je mijn onwetendheid verdronk

En de geduld dat je had, was veel meer dan bewonderenswaardig
Als je moest verdragen wat onverdraaglijk was van mij
Als je mijn demonen omarmde als ik je de adem benam
En mijn problemen kuste als niemand dat deed

Ik faalde en je bleef, ik deed je pijn en je brak
Ik zweeg en je keek, ik keek en je bewonderde
En ik begreep nooit iets, hoe de fuck vergaf je?
Elke fout die ik maakte met slechts één blik?

Ik vroeg duizend keer om vergeving voor de keren dat ik faalde
En je vergaf duizend en één keer zonder iets terug te vragen
Je genas mijn wonden elke keer dat ik struikelde
En juichte mijn overwinningen met mijn bloed tussen jouw handen

Jij was altijd daar, me steunen
Elke dag bewijzen dat jij degene bent die me ondersteunt
Dat jij degene bent die me kent, dat jij degene bent die me leidt
Dat jij degene bent die van me houdt zoals niemand anders zou doen

Vandaag ga ik de hemel vragen om te luisteren naar wat ik vraag
Dat het je kracht en moed geeft, zodat je bij me blijft
Dat je nooit stopt met de kutlucht die ik inadem
En dat mijn twee kinderen jouw achternaam dragen

Ik wil een koffer zijn om jouw bagage te bewaren
En je naar het einde van de wereld brengen in elk van mijn verzen
Ik wil het talisman zijn bij elke stap van jouw reis
Om je altijd te beschermen, en jouw gewicht te kunnen dragen

Ik wil de frisse lucht zijn die waait in jouw Bora Bora
En dat jij mijn hemel en aarde bent, mijn tijd en mijn uren
Ik wil dat licht zijn dat je verlicht als je alleen bent
En je herinneren dat je nog steeds prachtig bent, zelfs als je huilt

Maar nu, vergeet alles, luister aandachtig
Je bent al een tijd een anker in de ondergrond van mijn geest
Elke centimeter die je stijgt, doet meer pijn dan me niet te hebben
En elke stap die je weggaat, brengt me dichter bij het verliezen

Dus laat me niet in de steek, want zonder jou kan ik niet
Want ik weet dat als je weggaat, mijn leven van ijs zal zijn
Hoe kan ik me iets voorstellen zonder jouw vingers te raken?
Als jij de persoon bent die me de hemel heeft laten aanraken

Levend zijnde, daarom schrijf ik met een open borst
Daarom bloed ik als ik erover nadenk
Daarom doe ik mezelf pijn door me voor te stellen dat ik je verlies, en als ik probeer
De dingen te doen zoals ik moet, drink ik mijn lijden op

En het spijt me, echt waar, het spijt me als ik faalde
Het spijt me als ik het op mijn manier deed en het verknalde
Het spijt me als ik je op een slecht moment pijn deed
En als ik niet ben wat je verdient, beloof ik dat ik dat zal zijn

Ik zweer het je, voor jou zou ik alles geven, ook al breek ik
Zou mijn roeping geven, en met reden, zelfs mijn ziel
Ik heb mijn hart eruit getrokken, maar ik heb je een brief geschreven
En ik heb het in jouw lade bewaard, voor als je me ooit ontbreekt.