El Lamento de Jack

Niemand kan ontkennen
Dat ik een bijzonder type ben
Een talent dat nergens anders te vinden is

Als het gaat om schrikken
In het donker
Is er niemand die me kan verslaan

Slechts een kleine dosis van mijn spookachtige charme
En zelfs de dapperste laat het afweten
Met slechts een beweging van mijn skeletachtige hand
Heb ik duizend krijgers tegelijk laten schrikken

Maar jaar na jaar blijft alles hetzelfde
En ik ben moe van het constant schrikken
En ik, Jack, de koning hier
Ben moe van zo leven

Binnenin mijn botachtige binnenste
Ben ik leeg, ga ik leeg
En er moet een reden zijn
Ik moet de oplossing vinden

Ik ben een professional in de infernale schrik
En er is geen wezen dat mijn gezicht kan weerstaan
Er is niemand op de wereld die het met mij kan opnemen
Mijn legende zal nooit sterven

En als een dode laat ik mijn hoofd los
En reciteer ik Shakespeare in verzen
Geen mens of dier kan me imiteren
Met de woede van mijn schreeuwen en gebaren

Maar wie gaat
Nooit begrijpen
Dat deze arme koning
Die de wet dicteerde

Moe is van heersen
Als ze het maar konden begrijpen
Zou ik kunnen afzien
Als ik maar kon zijn

Er is een leegte hier in mijn binnenste
Op zoek naar iets wat ik niet weet
Macht en eer wil ik niet meer
Daarmee verdwijnt de pijn niet.