Lagrimas de Soledad

Je deed je voelen als het enige in zijn leven, het belangrijkste
Het favoriete model van de rode loper, van zijn hart
Zijn grootste lied en in de liefde, de beginner
Die een ring om je vinger deed en zijn ziel op je matras

Je deed je voelen als de slimste, de meest fatsoenlijke
Je garandeerde trouw voor altijd
Je deed je vooruitkijken, zonder angst voor de mensen
Je maakte van je een zelfverzekerde vrouw, groot, sterk en vol hoop maar

Wanneer het vertrouwen verloren gaat
Verlies je niet alleen het vertrouwen, het grootste gaat verloren
Wanneer de leugens je in slaap wiegen
Bestaan er geen woorden die je weer sterk maken

En het leven, wie begrijpt het, wie begrijpt het leven
Wanneer het een donkere steeg zonder uitgang wordt
Wanneer de pijn veel groter is dan je borst
En je begrijpt niet wat ze met je hart hebben gedaan

Wanneer het in grote mate niet meer van jou afhangt
Dat die pijn verdwijnt en je gelukkig kan zijn
Wanneer je ook bang bent voor het geluk
Hoe warmer de zon, hoe gevaarlijker de regen

Tranen, tranen, tranen vallen
Wanneer niemand ze ziet
Het is goed om te doen alsof, niemand mag het weten
Dat je weer huilt

Er blijven nog resten van vocht
Een nieuw hart vervangt het oude
Dat moe is van vechten
Tegen het weinige menselijkheid dat bestaat in de mensheid
Waar een diep uitgesneden blouse een echte liefde uitwist

Een foto die toevallig is genomen, hoewel het nooit iets waard was
En een hypocriet geschreven brief
Kan je in de pijn laten leven
En zonder moed, pratend met de eenzaamheid

Wanneer het vertrouwen verloren gaat
Verlies je niet alleen het vertrouwen, het grootste gaat verloren
Wanneer de leugens je in slaap wiegen
Bestaan er geen woorden die je weer sterk maken

Tranen, tranen, tranen vallen
Omdat er geen woorden bestaan