Terminales

De koffie, is koud op de tafel
Ik had de zekerheid dat je er niet meer was
Deze keer, draaide ik me om
En liggend op de bank
Begon ik je te missen

Zoveel geloof, en zoveel rommel
Zoveel regen op het balkon
Dat het leven voorbijgaat
En jij gaat ook weg
En laat me met de wond
En ik laat je dit lied
Om niet te vergeten

Hoeveel terminals, en ik kan je nog steeds niet vinden
Vrij in Buenos Aires, in de bar waar we samen waren
Hoeveel hoofdsteden, en ik kan mezelf nog steeds niet vinden
Gevangen in Buenos Aires, in de bar waar we samen waren

Misschien ben ik anders geworden
Dat na een glas wijn en een zonsondergang
Ik wil dat, dat je bij me blijft
En de kou wil verdrijven
Steeds weer

Ik ben vaak een verkleedkostuum dat in de hoek ligt
En jij mijn geluk, dat nooit eindigt

Hoeveel terminals, en ik kan je nog steeds niet vinden
Vrij in Buenos Aires, in de bar waar we samen waren
Hoeveel hoofdsteden, en ik kan mezelf nog steeds niet vinden
Gevangen in Buenos Aires, in de bar waar we samen waren

Hoeveel terminals, en ik kan je nog steeds niet vinden
Vrij in Buenos Aires, in de bar waar we samen waren
Hoeveel hoofdsteden, en ik kan mezelf nog steeds niet vinden!
Gevangen in Buenos Aires, in de bar waar we samen waren (we zijn terug)