Dom y María

Het spijt me zo, María, ik heb geprobeerd je te vinden
God weet dat ik alles deed om je te bereiken
Ik heb de hel doorkruist alleen voor jou
Maar het lot besloot dat het zo moest zijn

Ik zei tegen Jack dat hij die kooi moest openen
Mijn hart klopte zo rustig
Ik dacht dat ik je eindelijk zou omhelzen
En dat de hel zou eindigen

Ik zag je zo mooi als ik me je herinnerde
Je stem sprak nog steeds in mijn hoofd
De stem van Marcus bracht me terug naar de realiteit
María was er niet meer, alleen je rust bleef

Ik sloot mijn ogen, drukte de trekker over
Je ging in vrede, mijn liefde, zonder wrok of geluid
De Locust hebben me alles afgenomen wat ik was
Maar in ieder geval, María, vond ik je, en nu kan ik je laten gaan

Sinds die dag ben ik niet meer dezelfde
Gewoon een soldaat verloren in zijn afgrond
Het wapen weegt meer dan mijn pijn
Want elke kogel draagt jouw liefde

Ik loop tussen de ruïnes, zonder geloof of bestemming
Marcus spreekt tegen me, maar ik blijf bij mezelf
Er zijn geen Locust of oorlog die me iets laten voelen
Want met jouw afscheid ben ik gestopt met bestaan

Ik sloot mijn ogen, drukte de trekker over
Je ging in vrede, mijn liefde, zonder wrok of geluid
De Locust hebben me alles afgenomen wat ik was
Maar in ieder geval, María, vond ik je, en nu kan ik je laten gaan