A La Lima Y Al Limon

De buurvrouw tegenover niet, niet,
heeft geen grote ogen.
En ze heeft niet de taille van een aar, niet, niet,
haar lippen zijn niet van bloed.
Niemand komt bij haar hek,
niemand klopt op haar ramen.
Want alleen de wind 's nachts
is diegene die de straat rondloopt.
En de kinderen zingen in het rond, rond.
Dit treurige liedje dat de wind meeneemt.
Aan de Lima en de Citroen,
jij hebt niemand die van je houdt.
Aan de Lima en de Citroen,
je gaat alleen blijven.
Wat een verdriet en wat een pijn.
Wat een verdriet en wat een pijn,
de buurvrouw tegenover is alleen gebleven.
Alleen gebleven.
Aan de Lima en de Citroen.
De buurvrouw tegenover niet, niet,
verliest nooit de hoop.
En ze wacht dag en nacht, ja, ja,
op die liefde die niet komt.
Haar vriendinnen zijn getrouwd,
haar zussen zijn getrouwd.
En zij, netjes en zonder vriend,
is in het raam blijven zitten.
En de kinderen zingen in het rond, rond.
Hetzelfde refrein dat de wind meeneemt.
Aan de Lima en de Citroen,
jij hebt niemand die van je houdt.
Aan de Lima en de Citroen,
je gaat alleen blijven.
Wat een verdriet en wat een pijn.
Wat een verdriet en wat een pijn,
de buurvrouw tegenover is alleen gebleven.
Alleen gebleven.
Aan de Lima en de Citroen.
De buurvrouw tegenover ja, ja,
heeft op dertigjarige leeftijd getrouwd,
met een man van vijftig, ja, ja,
die zeggen dat hij rechter is.
Ze laat hem zien in de parken,
ze laat hem zien in de theaters.
En ze loopt altijd op straat
met zijn arm om haar heen.
En met ironie neuriet ze altijd,
hetzelfde refrein van het rond, rond.
Aan de Lima en de Citroen,
want ik heb nu iemand die van me houdt.
Aan de Lima en de Citroen,
want ik ben niet alleen gebleven.
Mijn verdriet is voorbij.
Mijn verdriet is voorbij,
want een man klopte op mijn deur en ik gaf hem mijn hart,
en hij trouwde met mij.
Aan de Lima en de Citroen.