Macusa

Jij wilde me, Macusa
En ik heb je ook vereerd
Met zoveel hoop hield ik van je
Dat ik nooit aan jou twijfelde.

Voor een klein beetje tijd
Dat ik van je gescheiden was
Heb je me verraden, Macusa
Wat was ik verdrietig, heel erg.
Je gaf me de foto terug
Die als bewijs van liefde was van jou
En je vroeg om je brieven
Daarin zei je dit
Ik hou van je, mijn Puchunguito
Doe me nooit pijn.

Ik droeg nooit een stropdas
En ook geen zakdoek
Gelovend dat ik zo bewaard
De herinnering zou behouden.

De sporen merkten op
Dat alles verraad zou zijn
Ze gingen in de kist
Waar ik mijn passie bewaarde
Verwoestend de herinneringen
Van de bedrog van een liefde.

Zoals ik jou heb liefgehad
Macusa, niemand zal je zo liefhebben
Niemand, maar niemand
Niemand zal je zo liefhebben.