Doña Lelé

Mevrouw Lelé heeft geen huis, haar dak
is die brug, de straat is haar balkon.
Mevrouw Lelé gaat 's ochtends vroeg
langs de paden om de zon te begroeten.
Mevrouw Lelé, ze noemen haar gek,
maar niemand weet of begrijpt haar passie.

Lelé, Lelé, wat heeft je verstand gestolen?
Lelé, Lelé, ik wil weten waar je hart is gebleven.

Mevrouw Lelé praat met de bloemen,
vertelt ze haar geheimen, zingt haar verdriet.
Mevrouw Lelé biedt de duiven
een feest aan in al zijn pracht.
Mevrouw Lelé versiert de stoep
met slingers van kartonnen poppen.
Lelé, Lelé, wat heeft je verstand...

Mevrouw Lelé heeft niets,
maar ze heeft alles, haar wereld en haar droom.
Mevrouw Lelé, wat ze zeggen
is omdat ze het leven en zijn waarde niet kennen.
Mevrouw Lelé, je moet niet luisteren,
want zij zijn bij zinnen en weten niets van liefde.
Lelé, Lelé, wat heeft je verstand...