Les Amours Dévouées

We leven niet op afstand, maar zijn goed verzorgd
Vanuit de verte, wij, gescheiden geliefden
Door spookachtige dokken met aangemeerde boten
Die ons aan de rand van gevoelens houden

Maar ik kom eraan en laat diegenen die op je wachten
Nooit meer op je wachten
Of zich een hoedje schrikken
Voor deze diamant die ik heb
Als ik zelf moet geven
De kaart van een toegewijde

Niemand heeft de grip die jij op mij hebt,
Op mijn adem die nog steeds haperend is
Races tegen de wind
Die nu niet meer tellen
Nu we hebben gezegd dat we van elkaar zijn

Maar ik kom eraan en laat diegenen die op je wachten
Nooit meer op je wachten
Of zich een hoedje schrikken
Voor deze diamant die ik heb
Als ik zelf moet geven
De kaart van een toegewijde