Ensemble

Lijf aan lijf trillen onze lichamen,
En in deze races zonder koers,
Vallen we bijna buiten beeld.
En in jouw lachen dat meer kapotmaakt dan het ego dat je pakt,
Verklein je ons tot het onmogelijke in jouw kwellingen.

En zonder schaamte ga je tekeer, je begrijpt het niet,
Want we hadden een mooi verhaal, dat ontken je niet.
Maar jouw schreeuwen rammelen de muren van je appartement,
Om mijn hart te bereiken dat elke seconde een beetje meer sterft.

Want samen rijmt op chaos,
En de man die je bent is niet meer dan onenigheid.
Want wat je bent rijmt op spijt,
Voor mijn part heb ik alleen degenen die voor altijd blijven.

Hoofd tegen hoofd heb je me net op tijd verslagen,
En toen je terugkwam,
Was je niet meer zoals vroeger.
En je leugens houden de enige man die je zou kunnen zijn,
Mijn wonden openen zich weer elke keer dat je volhardt.

En zonder schaamte ga je tekeer, je begrijpt het niet,
Dat je een mooi verhaal vernietigt, dat ontken ik niet.
Maar onze schreeuwen verwoesten de muren van je appartement,
Om de liefde te bereiken die elke seconde een beetje meer sterft.

Want samen rijmt op chaos,
En de man die je bent is niet meer dan onenigheid.
Want wat je bent rijmt op spijt,
Voor mijn part heb ik alleen degenen die voor altijd blijven.

Want samen rijmt op chaos,
En de man die je bent is niet meer dan onenigheid.
Want wat je bent rijmt op spijt,
Voor mijn part heb ik alleen degenen die voor altijd blijven.