Gente da Minha Terra

Oh mensen uit mijn land
Nu pas besef ik het
Deze verdriet dat ik draag
Heb ik van jullie gekregen

Het is mijn en jullie fado
Een lot dat ons bindt
Hoezeer het ook ontkend wordt
Aan de snaren van een gitaar

Telkens als je een zucht hoort
Van een gitaar die zingt
Verlies je jezelf meteen
Met de neiging om te huilen

Oh mensen uit mijn land
Nu pas besef ik het
Deze verdriet dat ik draag
Heb ik van jullie gekregen

En het zou tederheid lijken
Als het me zou laten wiegen
De bitterheid zou groter zijn
Minder treurig mijn gezang

Oh mensen uit mijn land
Nu pas besef ik het
Deze verdriet dat ik draag
Heb ik van jullie gekregen

Oh mensen uit mijn land
Nu pas besef ik het
Deze verdriet dat ik draag
Heb ik van jullie gekregen