Oitavo Andar

Toen ik je de deur zag sluiten
Dacht ik eraan me uit het raam van de achtste verdieping te storten
Waar mevrouw Maria woont, omdat ze me adoreert
En ik altijd naar binnen kan

Het was precies de tijd dat jij op het T zou aankomen
In de spiegel naar je haar kijken, met je Zé praten
En me op jou zien vallen
Als een aambeeld dat op een cartoon valt

En daar lagen we, alleen op de koude grond
Als een lepel in een kom, midden op de stoep
Op het asfalt getekend met krijt
Stel je die blije scène voor

Toen de paramedici arriveerden
En de brandweermannen onze lichamen uit de Leblon haalden
Zouden we naar het mortuarium gaan
Om te spelen met serieus, liggend in de watten

Iedereen als een ijsje
Met hetzelfde label aan de voet
Bij de autopsie zou je kunnen zien
Hoe ik alleen voor jou ben gestorven

Toen ik je de deur zag sluiten
Dacht ik eraan me uit het raam van de achtste verdieping te storten
In plaats daarvan draaide ik om
En at ik een hele braambessen-taart bij het avondeten