Solidão
CJota
Eenzaamheid
Eenzaamheid, klopt op mijn borst, de schuldige ben ik
Ze is weggegaan zonder gedag te zeggen
Alles is veranderd, wat is er gebeurd?
De puurheid die ik had is verloren gegaan
Ik laat me niet meeslepen, deze straten zijn zo koud
Mijn glas altijd vol, de mensen zijn leeg
En-eu had je op de bank, in de gootsteen
Jouw gekreun maakte me tevreden
Het leven gaat door, ik ben op de dansvloer
Altijd dankbaar voor elke overwinning
Verlangen naar die kont doet pijn
Stal het hart van een klootzak
Eenzaamheid, klopt op mijn borst, de schuldige ben ik
Dit is het leven dat ik aan God vroeg
Alles is veranderd, wat is er gebeurd?
De puurheid die ik had is verloren gegaan
De puurheid die ik had is verloren gegaan
Vanwege ego, is de liefde gestorven
Ik viel voor de verleiding en de schuldige was ik
De dag die helder was, werd ineens donker
In mijn borst, een leegte, in mijn blik, een afgrond
In de menigte maar alleen, van eenzaamheid ben ik rijk
In mijn borst, een leegte, in mijn blik, een afgrond
In de illusie, maar dat is het en haar droom is om met mij te trouwen
Babilonië, kwam en bracht roem, bracht ook drama
Geest raakt in de war
Verschillende dames op mijn bed
Maar die ene is er niet, ook al houdt ze van me, eenzaamheid
Eenzaamheid, klopt op mijn borst, de schuldige ben ik
Dit is het leven dat ik aan God vroeg
Alles is veranderd, wat is er gebeurd?
De puurheid die ik had is verloren gegaan
